Daleki wschód – początki azjatyckiego decoupage

Ciężko jest użyć precyzyjnych ram czasowych w odniesieniu do powstania pierwszych prac decoupage. Jednak są pewne niezaprzeczalne fakty, które głoszą, że decoupage, jako forma zdobienia ręcznego mogła się pod różnymi postaciami rozwinąć równolegle na wszystkich kontynentach. Jednak niezaprzeczalnie Azja a konkretnie daleki wschód stał się miejscem, gdzie przez wiele lat powstawały najpiękniejsze i najdoskonalsze prace za pomocą dopracowywanych latami technik decoupage.

Rozkwit handlu przyczynił się to rozwoju decoupage

Duże imperia kolonialne mogły sobie pozwolić na handel z bardzo różnymi i egzotycznymi narodami. Portugalczycy, Francuzi, Brytyjczycy czy Włosi zapuszczali się we wszystkie strony świata. Oczywiście wyprawy powracały z niezwykle ciekawymi artykułami. Były wśród nich nowe produkty żywnościowe, surowce, ale przede wszystkim przedmioty, których nie znano wówczas w Europie.

To, co od razu ‘cieszyło oko’ podróżników, którzy udawali się w kierunku obecnej Japonii czy Chin, to wszelkiego typu zdrobnienia, które wykonywano wówczas technikami decoupage.

Zapotrzebowanie w Europie na nowe formy zdobienia

instruktor decoupageZaczerpnięcie inspiracjami co do zdobień decoupage z Azji było nie jako wymuszone. Europa miała swoich artystów, ale ze względu na rozwój budownictwa, w tym powstawanie kościołów, zamków czy pałaców sprawiało, że byli oni bardzo drodzy. Alternatywą miła być inwestycja w nowe formy zdobienia nie tak bardzo spopularyzowane na kontynencie europejskim.

Decoupage okazało się być metodą nie tylko tanią, ale stosunkowo prostą. Jak grzyby po deszczu powstawały nowe cechy czy warsztaty, które kształciły gotową kadrę nauczycielską czy instruktarzową decoupage. Wykonywano tam nowe dla ówczesnego świata zdobienia, które następnie za pomocą różnorakich technik decoupage wykorzystywano w najróżniejszy sposób.

Wraz ze wspomnianą ‘nową inspiracją artystyczną, którą było decoupage’ pojawiły się nieznane dotąd materiały i formy, które miały posłużyć przy samym zdobieniu.

Rozwój lakiernictwa i zdobień wycinanych decoupage

Daleki wschód był enklawą zdobień ręcznych. To, co wykonywano tam z drewna przy dodatkowym użyciu lakieru sprawiało, że wielu europejskich artystów nie mogło od tych prac oderwać wzroku. Charakterystyczne w azjatyckim decoupage było zdobienie przedmiotów domowego użytku. Także tam wiele osób po raz pierwszy zetknęło się z dekoracją zdobniczą, która w Europie nie była tak powszechna. Uważa się, że ozdobione metodami decoupage dekoracyjne dzbanki, misy czy kubki swój początek miały właśnie w Azji.

Także tam na szeroką skalę wykorzystywano lakier w celu zdobienia konkretnych przedmiotów. Początkowo przywożono gotowe produkty, które były ozdabiane metodami decoupage. Po jakimś czasie uznano, że to samo można wykonywać na miejscu. W końcu surowce były, techniki samego decoupage nie stanowiły już tajemnicy, można wiec było zacząć produkcję. Bardzo szybko kupcy z dalekowschodniej Azji oskarżyli Europejczyków o podrabianie ich techniki decoupage. Mieli rację, tym bardziej, że wystarczył jeden wiek, by trzeba było powoływać specjalnie przeszkolonych i obytych znawców decoupage, którzy rozstrzygali spory, czy dane zdobienia zostały wykonane technikami europejskimi czy azjatyckimi. Można wiec postawić tezę, że ‘podróbki’ artystyczne (dotyczące decoupage) wywodzą się nie z Chin a z Włoch, Brytanii czy Portugalii.

Niedoścignięta Azja zawsze o krok przed Europą w decoupage

Z czasem, wraz z rozwojem komunikacji transoceanicznej do Europy zjeżdżali mistrzowie, instruktorzy czy nauczyciele decoupage z różnych części świata. Przywozili gotowe pomysły i otwierali swoje zakłady. Jednak nie zmienia to faktu, że Azja nadal pozostaje swego rodzaju kolebką decoupage.

Uważa się, choć jest to teza dyskusyjna, że Azjaci mają naturalne predyspozycję do tworzenia najdoskonalszych zdobień. Wynika to z ich od dziecka doskonalonych umiejętności graficznych, kaligraficznych czy zdobniczych.

Oczywiście patrząc tylko i wyłącznie na samo decoupage, nie da się uniknąć stwierdzenia, że zdobienie tego typu technikami jest łatwiejsze, gdyż każda praca może się podobać. Jeśli jednak ktoś poszukuje inspiracji w decoupage, warto, aby sięgnął do prac właśnie osób, które zdobiły przedmioty wykonywane właśnie na tym kontynencie. Są one nie tylko wyjątkowo piękne, ale stanowią bardzo często niedoścignioną inspirację dla wielu przyszłych kursantów czy nawet nauczycieli decoupage.