Biżuteria w decoupage, czyli prosta i tania metoda wykonania osobistych dodatków

Biżuteria, to ten element osobistego dodatku, który wykonywany był od zarania dziejów przez chyba wszystkie cywilizacje świata. Forma, kształt czy rozmiar biżuterii ewoluowały, jednak jej znaczenie zawsze było takie samo – podkreślić lub raczej zaakcentować osobisty i niepowtarzalny wygląd.

Biżuteria wykonywana metodami decoupage jest niepowtarzalna. Gwarantuje to technika, która znajdzie uznanie i szacunek u każdego z nas. Jest nią rękodzieło.

Początki biżuterii w decoupage

kursy decoupage w ŻarachPierwsze wzmianki o biżuterii wykonanej metodami decoupage pojawiły się wraz z rozkwitem handlu w Azji Wschodniej. Japonia, Chiny, Indie oraz północne ludy Syberii (części północnej i wschodniej) wykonywały zdobienia, które charakteryzowały się tym, co dziś możemy nazwać biżuterią decoupage.

Techniki były bardzo różne i w zależności od regionu i nacji, która ją wykonywała, różniły się, jeśli chodzi o wzornictwo. Ludy Syberii czy północni Mongołowie wykonywali biżuterię bardzo specyficzną. Najczęściej były to duże i dość ciężkie naszyjniki. Wykonywane były z kości, czasami kolorowych materiałów lub różnych minerałów, których na tamtym obszarze nie brakowało. Biżuterię zdobiono niemal takimi samymi technikami decoupage co dzisiaj. Najczęściej pojawiały się zdobienia malowane, czasami używano żywicy lub innych lepkich substancji do przyklejania koralików, drobnych kamyków lub niewielkich dodatków wykonywanych z drewna.

Syberyjczycy najpewniej jako pierwsi zapoczątkowali ‘przemysłowe’ wykonywanie biżuterii technikami decoupage. W wioskach były 2-3 osoby, które trudniły się wykonywaniem tego typu biżuterii decoupage. Czasami zdarzały się sytuację, że nauczyciel czy instruktor zdobień decoupage, pracował można to nazwać na ‘zlecenie’ wodza plemienia czy wioski i wykonywał różnymi technikami biżuterię decoupage.

Azjaci wschodni wykonywali bardziej złożoną biżuterię decoupage

O ile ludy Syberii wykonywały raczej ‘prostszą’ wersję biżuterii, to już Japończycy, Chińczycy czy Hindusi, używali bardziej złożonych i skomplikowanych technik decoupage. Ich biżuteria to ‘małe dzieła sztuki’. Wykonywano kolczyki, na których powierzchni znajdował się obrazek, malowany najcieńszymi końcami pióra. Technika tego typu malowania decoupage była bardzo skomplikowana i niezwykle pracochłonna. Nie ma, co prawda danych, na temat tego ile jedna osoba poświęcała czasu na wykonanie tego typu biżuterii decoupage, ale można sądzić, że trwać to mogło nawet kilka tygodni.

Nie tylko obrazy czy zdarzenia pojawiały się na biżuterii decoupage

Poza kwiatami, zwierzętami, pejzażem czy roślinnością, na biżuterii wykonywanej technikami decoupage pojawiały się bardzo często symetryczne wzory. Azjaci wpisywali w swoją biżuterię wykonywaną technikami decoupage symbole związane z religią.

Metodami decoupage zdobiono także amulety, naszyjniki czy wisiorki, które symbolizowały przynależność danej osoby do jakiejś grupy. W połowie XIX wieku, w środkowej części Chin odkryto, że biżuteria z różnymi symbolami, była produkowana metodami decoupage, przez dużą grupę ‘lokalnych mistrzów’. Można było ich nazwać też trenerami czy instruktorami decoupage, gdyż ich wiedza była spisywana i służyła, jako wzorzec przy przekazywaniu jej innym osadom.

Fabryki biżuterii decoupage obecnie

Dziś w Chinach czy Japonii można spotkać małe zakłady pracy produkujące biżuterię metodami decoupage, które wykonują tylko i wyłącznie ręcznie. Bardzo często przy tego typu zakładach prowadzone są warsztaty czy kursy szkolące przyszłych mistrzów decoupage.

W Polsce też nie brakuje osób – pasjonatów technik decoupage. Bardzo często ich zajęcia czy kurs, to okazja do nauczenia się wykonywania biżuterii decoupage. Jeśli za wzór weźmiemy sobie tę azjatycką, to przy opanowaniu odpowiednich technik, możemy być pewni, że po skończonym kursie, nasz trener czy instruktor decoupage, będzie w stanie nauczyć nas ręcznego wytwarzania ‘małych dzieł sztuki’.